KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2010/13788 E., 2010/22013 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;
1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11.maddesi kıyasen uygulanır.
Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kamulaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 1-g fıkrasına göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan serbest satışlara göre taşınmaz değerinin hesaplanması zorunludur.
Mahkemece, hükme esas alınan raporda somut emsal olarak kabul edilen satış işlemleri Kamulaştırma Kanununun 8. maddesi uyarınca rızai kamulaştırma suretiyle yapılmış olup, bu satışın serbest satış olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu sebeple;
Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için süre verilmesi, gerektiğinde resen emsaller de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Bedeline hükmedilen ve fen bilirkişisinin 18.11.2009 tarihli raporuna ekli krokisinde kırmızı renk ile gösterilen 131,71 m2 lik bölüm, imar planına göre yolda kaldığından, bu kısmın tapudan terkini yerine, yazılı şekilde tesciline karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2010/13788, K. 2010/22013, 20 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama