Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2010/8819 K.2010/17164

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 12.10.2010 günü temyiz eden davacılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı ...'ın açtığı davada, taşınmazda hissedar olmayıp ıslahın da usulüne uygun yapılmadığından bahisle davanın reddine, diğer davacı ... yönünden ise hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacılar vekilince, yargılama aşamasında verilen 05.01.2010 havale tarihli dilekçe ile davacılardan ...'ın hissesinin aynı kamulaştırma işlemi ile aynı tarihte ve aynı idare tarafından kamulaştırılan ... 47 parselde olduğu, ancak sevhen dava dilekçesinde 83 parsel olarak gösterildiği belirtilip, bu davacı yönünden 47 parsel üzerinden davaya devam edilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece bu talep ıslah olarak kabul edilmişse de, bu husus maddi hata niteliğinde olup, 47 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapu kayıtları getirtilerek bu parsel yönünden de işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi,

2-Daha önce dava konusu taşınmazlar hakkında açılan ve temyiz incelemesi nedeniyle Dairemize intikal eden 47 parsel sayılı taşınmaza ilişkin Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/269 Esas-2006/469 Karar sayılı dava dosyası ve 83 parsele ilişkin Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/95 Esas-2006/141 Karar sayılı dava dosyası ile bu dosyalar içerisindeki delil ve belgeler dikkate alındığında, dava konusu taşınmazlara ilk olarak 1989 yılı ve sonrasında el atıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.