Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2011/18238 K.2012/4993

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tesbiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hüküm dahili davalılar vekilince temyiz edilmiş ise de temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ret kararının Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - KARAR –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tesbiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm dahili davalılar vekilince temyiz edilmiş, mahkemece kararın miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle HUMK'nun 432. maddesi uyarınca ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar yasal süre içinde dahili davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf hükmedilen bedelin az olduğundan bahisle hükmü temyiz ettiğinden verilen hüküm davanın niteliği gereği davalı yönünden kesin değildir.

Bu nedenle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.07.2011 gün ve 2003/657 esas, 2004/73 karar sayılı hükmün kesin olduğuna ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Yapılan inceleme ve alınan rapor, hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaza değer biçilirken öncelikle arsa mı arazi mi olduğunun belirlenmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazın, 1/5000'lik nazım imar planı içinde kentsel servis alanı, yol ve park alanı olarak ayrıldığı, ancak, belediye hudutları dışında, mücavir saha planı içinde, iskan sahası olarak ayrılmış yerler arasında olmayıp, fiilen meskun mahalde bulunan ve belediye hizmetlerinden yararlanan yerler arasında olmadığı belediye başkanlığı yazılarından anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3 - 1998/1 sayılı kararına göre nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskun yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilmesi için plan içine alındığı tarih, yerleşim merkezine uzaklığı, plandaki konumu, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın alt yapı hizmetlerine yakınlığı gibi tüm bilgilerin toplanıp belgelendirilmesi gerekir.

Bu nedenle yukarıda açıklanan hususta araştırma yapılarak dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşıldığı takdirde taşınmazın değerinin Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince emsal karşılaştırması yapılarak değerinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Arazi niteliğinde olduğunun tesbiti halinde ise, bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2003 yılına ait hasat mevsimindeki ortalama kg. satış fiyatları ile dekara ortalama verim miktarlarının İl Tarım Müdürlüğünden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenerek gelir metoduna göre bulunacak değerine taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında uygulanacak objektif değer arttırıcı unsur ilavesinin %100 oranında alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin, arsa olması halinde % 12, arazi olması halinde ise %8.5 oranında olacağı gözetilmeden daha az oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin az tesbiti,

Doğru görülmemiştir.