KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2011/21190 E., 2012/5518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.
Bilirkişi raporunda, piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Dava konusu taşınmazın el atmadan geriye kalan bölümlerinde inşaat yapmanın mümkün olup olmadığı Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğü'nden sorularak, gelen cevaba göre bilirkişi raporu denetlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, el atma dışında kalan bölüm bedellerine de hükmedilmesi,
3-Fen bilirkişi raporunda el atılarak yol haline getirildiği tespit edilen bölümün bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Taşınmazın el atılarak yol durumuna dönüştürülen bölümünün, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine, geriye kalan bölümünün ise davalı idare adına tesciline karar verilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2011/21190, K. 2012/5518, 22 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama