KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2012/11204 E., 2012/17367 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;
Dairemizce incelenen aynı yere ilişkin kamulaştırma dosyaları ''Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen ve dava konusu taşınmazla aynı mahallede bulunan taşınmazlar fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri olup, bu parsellerden imar uygulaması sırasında % 29 oranında Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapıldığından, emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden % 29 oranında ... indirilmesi gerektiği gözetilmeden, % 40 oranında indirim yapılması'' gerekçesiyle bozulmuştur.
Dairemizin ilk bozmasında, hataen bu hususun bozma nedeni yapılmaması idare lehine kazanılmış hak teşkil etmeyeceğinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu imar adasında hangi oranda Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapıldığı ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden ayrı ayrı araştırılıp, emsal parsellerde uygulanan Düzenleme Ortaklık Payı oranı da dikkate alınmak suretiyle bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2012/11204, K. 2012/17367, 24 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama