KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2014/22787 E., 2015/2547 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 18/12/2013
- Numarası
- 2013/366-2013/154
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak T.. T..dan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 24.06.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- KARAR -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak T.. T..dan terkini istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Taşınmaz malın kapama kivi bahçesi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net kivi geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1) Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda ve belediye yazılarında belirtilen özelliklerine göre, objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 olacağı gözetilmeden, daha az kabulü ile düşük bedel tesbiti,
2) Taşınmaz kapama kivi bahçesi olarak nitelendirilip kivi gelirine göre değer biçildiğinden, bu değer taşınmaz üzerindeki sair ağaçların bedelini de kapsayacağından, bununla yetinilmesi gerekirken, taşınmaz üzerindeki tüm ağaçlara ayrıca maktuen değer biçilip kamulaştırma bedeline eklenmesi suretiyle fazla bedel tesbiti,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2014/22787, K. 2015/2547, 17 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama