Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2014/2727 K.2014/16640

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; Türkoğlu ilçesi Göllühüyük Köyü’nde bulunan taşınmazda 3/44 hisse sahibi olan Aysel İsot’un Aydın Ağaoğlu’na 11.11.2005 tarihine kadar geçerli olmak üzere 1 aylık süre için Adana 14.Noterliği’nden 10.10.2005 tarih 14545 yevmiye no’lu vekaletname verdiği, adı geçen şahsın bu vekaletname ile süresi geçtikten sonra Ayşe İsot’un yukarıda belirtilen taşınmazdaki payını 36.000,00 TL bedel karşılığında davacıya sattığı, bunu öğrenen tapu malikinin açtığı dava sonucunda Türkoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/95-379 sayılı kararı ile davacı üzerindeki tapunun iptaline ve önceki malik Ayşe İsot adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, kararın Yargıtay 1. Hukuk Dairesince de onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmıştır.

4721 sayılı TMK.nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007.maddesi ''Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.'' hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu sicil müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında, kişilerin malvarlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu devletin sorumluluğu için önem taşımamakta, sadece, Devletin memuruna rücuu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Bu nedenle, somut olayda 4721 sayılı Yasanın 1007.maddesi uyarınca Tapu Sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklanan sorumluluk şartlarının oluştuğu anlaşıldığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı Hazinenin harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesi yerinde ise de, davacıdan alınan peşin harcın yargılama giderleri içerisinde davalı Hazineden tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) 2. bendin sonuna (peşin alınan nispi harcın istek halinde davacıya iadesine) ibaresinin eklenmesine,

2) 3.bendindeki (664,85) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (50,00) rakamlarının yazılmasına,