KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/19919 E., 2016/827 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2016
- Mahkemesi
- Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/05/2015
- Numarası
- 2014/164-2015/247
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerinde bulunan yapılara bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmesi suretiyle, ağaçlara ise yaş, cins ve sayısına göre maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapının, acele el koyma dava dosyasında yeralan bilirkişi kurulu raporunda tek katlı olduğunun tespit edildiği ve işbu dosyada yeralan bilirkişi kurulu raporunda da yapının tek katlı olduğunun belirtilmesine rağmen, hesaplama sırasında 2 katlı olduğu kabul edilen bilirkişi kurulu raporuna göre fazlaya hükmedilmesi,
2-Dava konusu taşınmazın tescili için derhal ilgili Tapu Müdürlüğüne, işbu dosya üzerinden bloke edilen bedelin ödenmesi için ilgili bankaya müzekkere yazılmasına karar verilmemesi,
3-Davacı idarece bloke edilmiş olan bedele yasal faiz yürütülmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde infazı zorlaştırıcı karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/19919, K. 2016/827, 21 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama