KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/3118 E., 2015/14970 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 22/09/2014
- Numarası
- 2013/489-2014/380
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Selvi Eraslan vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan S. E. tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada mevcut 07.11.2013 tarihli tapu kaydına göre davalı S. E. 'ın taşınmazda paydaş olmayıp, diğer davalı tam pay oranında taşınmaza malik ise de, dava konusu taşınmaza acele el konulmasına karar verildiği tarihte mirascı sıfatıyla malik oluduğu ve mahkemece belirlenen bedeli payı oranında tahsil etmiş oluduğu gözetilerek mahkemece verilen karar tescil yönündan kesin olup bedel yönünden yasa yolu açık bulunduğundan ve verilecek karar nedeniyle hukuki yararı etkileneceğinden temyiz istemi dinlenilebilir bulunduğundan yapılan incelemede;
Dava konusu taşınmazın, acele el koyma dava dosyasında yeralan Şebinkarahisar Belediye Başkanlığının 11.03.2013 tarih ve 426 sayılı yazısına göre, belediye sınırları içinde olup, belediye hizmetlerinden yararlandığı gibi, meskun alanda bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında dava konusu taşınmaza arsa niteliği ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken, yazılı şekilde taşınmaza arazi niteliği ile değer biçen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması, doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/3118, K. 2015/14970, 25 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama