KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/633 E., 2015/6838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR -
Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere, mahkemenin gerekcesine göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıda belirtilen husus haricindeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyleki;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 25.03.2012 tarihinden itibarin yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;
Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Tespit edilen kamulaştırma bedelinin ilk karar ile ödenmesine hükmedilen 29.676,17 TL lik bölümüne 25.03.2012 tarihinden ilk karar tarihi olan 03.05.2013 tarihine, bozma sonrası davacı idarece bloke edilerek davalılara ödenmesi karar verilen 1.035 TL kamulaştırma bedeline ise 25.03.2012 tarihinden ikinci karar tarihi olan 06.11.2014 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/633, K. 2015/6838, 2 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama