KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2015/7700 E., 2015/21941 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 16/10/2014
- Numarası
- 2013/469-2014/762
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, Davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taşınmaz malın arsa niteliğinde kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1)Dava konusu taşınmaz aynı zamanda kapama fındık bahçesi niteliğinde olduğundan, ağaçların yaşlarına göre tespit edilecek verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2013 yılı kilogram satış fiyatı ve üretim masraflarına göre tespit edilecek net geliri esas alınarak, kapitalizasyon faiz oranı da uygulanmak suretiyle belirlenecek bahçe değerinden; taşınmazın zeminine, ekilebilecek münavebe ürün gelirine göre biçilecek değeri düşülmek suretiyle ağaç bedellerinin tespit edilmesi gerektiği halde, bu yönteme uyulmadan hesaplama yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Dava konusu taşınmaz "kil malzeme sahası" olarak kamulaştırıldığından davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden göl alanında kaldığından bahisle terkinine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2015/7700, K. 2015/21941, 25 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama