Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2017/5252 K.2017/29079

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Yasanın 22.maddesine göre idarenin davacılara geri alım hakkını kullandırmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 15/06/2015 gün ve 2015/9330 Esas - 2015/10285 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR –

2942 sayılı Yasanın 22.maddesine göre idarenin davacılara geri alım hakkını kullandırmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemli davada, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair mahkeme kararı, davalı idare vekilinin temyizi üzerine bozulmuş; bu karara karşı, davacılar vekilinin temyiziyle onanmış; bu ilama karşı, davacılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, 2942 sayılı Kanunun 22.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi 12/07/2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanunun 26.maddesi değiştirilmiş ve 28.maddesi ile de 2942 sayılı Kanuna eklenen geçici 8.madde ile de henüz kesinleşmeyen davalara uygulanmasına ilişkin yasa 02/08/2013 tarihinde yürürlüğü girmiş, geçici 8.maddenin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle yapılan başvuruya Anayasa Mahkemesince 6552 sayılı Kanunla ilgili maddeleri ile değişiklik yapıldığından,

iptal istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, 10/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanunun 100.maddesi ile 6495 sayılı Anayasa Mahkemesinin 14/05/2015 tarih, 2014/177 Esas - 2015/49 Karar sayılı ve 11/06/2015 tarihinde yayımlanan karar ile 6552 sayılı Yasanın 101.maddesinde yer alan 22.maddenin 1,2,3.fıkra hükümleri iptal edilmiş olmakla, bu yasanın yürürlüğünden önce açılmış olan işbu davada 6552 sayılı Yasanın yargılama imkanı kalmadığı anlaşılmakla,

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 18. Hukuk Dairesinin 15/06/2015 gün ve 2015/9330 Esas - 2015/10285 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 2942 sayılı Yasanın 22.maddesine göre idarenin davacılara geri alım hakkını kullandırmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, 6495 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Yasanın 22.maddesince yapılan değişiklik 10/09/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Yasa ile yürürlükten kalktığı gibi, Anayasa Mahkemesinin 14/05/2015 tarih 2014/177 Esas - 2015/49 Karar sayılı kararı ile 101.maddenin 1,2,3.fıkralarının iptal edilmesiyle, 6552 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce açılan işbu davada uygulanma imkanı kalmadığından,

18. Hukuk Dairesinin 2011/6988-8016 sayılı bozma kararına uyularak alınan 04/02/2013 tarihli bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcı ile temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Kamulaştırma Kanununun 22. maddesinin başlığı "Vazgeçme-iade ve devir" dir.Bunun için kamulaştırmanın kesinleşmesinden sonra taşınmaz malın kamulaştırma amacına veya kamu hizmetine yönelik herhangi bir ihtiyaca tahsisi lüzumunun kalmaması gerekir. Buradaki tahsis sözcüğü özgülenme demektir.Kamulaştırılan taşınmaz bir ihtiyaca tahsis edilmeden kullanılamaz.Kamulaştırma Kanununun 22. maddesinin özü; Kamulaştırılan taşınmaza gereksinme kalmaması halinde malın geri alınabileceğinin bildirilmesi durumudur.

Somut olayda kamulaştırma 1985 yılında ... Belediyesi tarafından yapılmıştır. Kamulaştırılan taşınmaz yaş, sebze ve meyve hali olarak özgülenmiş ve 23 yıl kamu hizmetinde kullanılmıştır.

Davalı Belediyenin malı olan taşınmazın aradan geçen zaman ve değişen şartlar nedeniyle olduğu gibi kullanılmasında meydana gelen zorluklar da göz önünde bulundurularak yenisinin yapımında finans sağlamak üzere 2008 yılında ihale ile satılmıştır.

Davacılar; 1985 yılında kamulaştırılan taşınmazlarını devir almayı değil - geri alma hakları kullandırılmadı diye tazminat istemektedir.

Aynı taşınmaz Belediyenin borcu nedeniyle haczedilip, icrada satılsaydı aynı istem haklı olabilir miydi?

Davalı Belediyenin amacı kamu hizmetini daha az masraflı ve daha iyi vermektir. Rant elde etmek değildir.

Kamulaştırma Kanununun 23.maddesindeki geri alma hakkı dahi "Doğmasından itibaren bir yıl içinde kullanılmaz ise düşerken, kamu hizmetine özgülenip tesis yapılan ve aynı amaçla 23 yıl kullanılan bir taşınmazın ihale ile satılmasından dolayı tazminat istemi Kamulaştırma Kanununa ve kanun koyucunun maksadına aykırıdır.

Mahkemenin ret kararı ve bu ret kararının onanmasına dair daire kararı doğrudur.

Karar düzeltme talebinin reddi gerekir. Bu nedenle; çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.