KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2018/7892 E., 2019/7236 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- KARAR –
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile Dairemize intikal eden dava konusu taşınmazın farklı paydaşları tarafından açılan aynı nitelikte dava dosyalarından edinilen bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı ...'nın üzerine yürüyüş yolları, ağaçlandırma ve çimlendirme yapılmak ve oturma bankları konulmak suretiyle fiilen el attığı 12731 ada 1 parseldeki davacı payının, imar uygulaması sonucu dava konusu 13198 ada 1 parsele hisselendirildiği ve bu parselin de imar planında semt spor sahasında kaldığı,
28.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda fiili kullanımın seralar ve restorantlar yapılmak suretiyle şahıslar tarafından gerçekleştirildiği belirtilmiş ise de 05.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde keşif tarihi itibariyle park, yürüyüş yolları, kısmen Kırmızıgül Çiçekçilik tesislerinin bulunduğunun belirtildiği,
davalı ...’nın dava konusu 13198 ada 1 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğu gözetildiğinde taşınmaza fiilen el atma olgusunun gerçekleşmiş olduğunun kabulünün gerektiği, 18. Hukuk Dairesi tarafından dava konusu taşınmaza fiili el atma bulunmadığından usulden reddine karar verilmesi yönündeki bozma kararının maddi hata ile yapıldığı, maddi hatanın usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı anlaşıldığından;
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2018/7892, K. 2019/7236, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama