Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/9174 K.2022/3108

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı Hazine yönünden kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı,

davacılar ve davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ve davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın, davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı Hazine yönünden kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355.maddesi gereğince re'sen HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davacılar ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu Sakarya İli, Serdivan İlçesi, Aşağıdere Köyü, 391 parsel sayılı 5.000 m² yüzölçümlü, arazi vasıflı taşınmazın ... tarafından açılan dava sonucunda Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/383 Esas – 2013/480 Karar sayılı ilamı ile tamamının orman tahdit sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 10.07.2014 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 24.06.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava dilekçesinde tapu maliki muris Ayşe Alıcı'nın payı yönünden de istemde bulunulduğu ve murise ait veraset ilamına göre mirasçılarının davacılar olduğu bu nedenle bu pay yönünden de bedele hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin muris Ayşe Alıcı payı için dava açılmadığından bahisle bedele hükmedilmemesi,

2- Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacılardan ...’ya ait payda yer alan haciz şerhlerinin bu davacı yönünden hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 2020/211 Esas - 2020/448 Karar sayılı ilamının;

a-) Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan (36.525,00) ve (109.575,00) sayılarının hükümden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (48.700,00) ve (146.100,00) sayılarının yazılmasına,

b-) Hüküm fıkrasına ayrı bir bend olarak (Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacı ...’ya ait payda yer alan haciz şerhlerinin bu davacı yönünden hükmedilen bedele yansıtılmasına,) cümlesinin yazılmasına,