Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2020/9575 K.2021/1109

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava dilekçesinde, ortak gider alacağına yönelik başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istenilmiştir.

Mahkemece HMK 114/1-C bendindeki "mahkemenin görevli olması" dava şartı yokluğundan, HMK'nun 115. maddesi uyarınca davanın usulden reddine, karar verilmiş,hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2020/364 – 2020/833 karar sayılı ilamı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar vermiştir. Kararın davalı tarafça temyizi üzerine ilgili hukuk dairesi 19/06/2020 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine karar vermiş, verilen ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin görevsizlik kararına karşı istinaf başvurusu yapılmış ve bu karar doğru bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise bu kararın temyiz edilemeyeceğine dair HMK’da açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, HMK'nın 353/1-a maddesinde duruşma yapmadan kesin olarak karar verilecek haller sayılmış, 353/1-a-3 maddesinde ise: "mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen, görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen, davaya bakmış bulunması" halinde de duruşma yapmadan kesin olarak karar verileceği hususu belirtilmiştir.

HMK 362/1-c maddede ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu maddelerin birlikte değerlendirilmesinden HMK’da Bölge Adliye Mahkemesine dosyayı asıl görevli mahkemeye de gönderebilme yetkisini de taşıyan görevle ilgili kesin karar verme ve uyuşmazlık çıkması halinde kesin olarak çözümleyen karar verme yetkisi tanındığı görülmektedir. Bu nedenle, kanunda görev hususunun en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği açıkça görüldüğünden görev hususunu inceleyen bölge adliye mahkemesi kararına karşı özellikle 362/1-c madde hükmü de gözetildiğinde temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı sonucuna varılmalıdır.