Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/1358 K.2022/3881

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş, duruşma için belirlenen 08/03/2022 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın derdestlik sebebiyle usulden reddine ilişkin verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/230 E. - 2019/159 K. sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince tarafları, konusu ve sebebi aynı olan Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/144 E. sayılı dosyası derdest olduğundan bahisle eldeki dava usulden ret edilmiş ise de;

sözü edilen dosyada bulunan 01.02.2021 tarihli tutanaktan o dosyadaki dava konusu taşınmazın 222 ada, 4 parsel iken, Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce gönderilen dava dilekçesi ve eklerinin muhabere evrakının yanlış taranması nedeniyle iş bu dosyanın konusu olan 224 ada, 14 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili yargılama yapılmış ise de 222 ada, 4 parsel üzerinden üzerinden yargılamaya devam edileceğinin bildirildiği dikkate alındığında konusu aynı olan derdest davadan bahsedilemeyeceğinden işin esasa girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.