Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/14562 K.2022/877

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, mesken niteliğindeki bağımsız bölümün site yönetimi tarafından işyeri ve toplantı yeri olarak kullanılmasının Kat Mülkiyeti Kanunu gereğince sona erdirilmesi ve tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bağımsız bölümün yargılama sırasında tahliye edildiği ve davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 2. maddesine göre bağımsız bölümler üzerinde kurulan mülkiyet hakkına kat mülkiyeti, bu hakka sahip olanlara kat maliki, anagayrimenkulün bağımsız bölümleri dışında kalıp, korunma ve ortaklaşa kullanma veya faydalanmaya yarayan yerlerine ortak yerler, kat maliklerinin ortak malik sıfatiyle paydaşı bulundukları bu yerler üzerindeki faydalanma haklarına kullanma hakkı denir.

Kat mülkiyeti, arsa payı ve anagayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyettir. (KMK.3.md). KMK.nın 4. maddesinde her halde ortak yerler düzenlenmiş olup, Kanunun 5. maddesine göre, kat mülkiyetinin başkasına devri veya miras yoluyla geçmesi halinde, ona bağlı arsa payı da birlikte geçer; arsa payı, kat mülkiyetinden veya kat irtifakından ayrı olarak devredilemiyeceği gibi, miras yoluyla da geçmez ve başka bir hakla kayıtlanamaz. Kanunun 16. maddesinde ise, kat maliklerinin anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları düzenlenmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununa göre, davacının bağımsız bölümünü devretmesi halinde bağımsız bölüme bağlı arsa payı, ortak yerlerdeki mülkiyet ve kullanım hakkıda devredilmiş olup; yeni malikin davacı yerine geçerek yargılamaya devam edilmesinde, dava konusu taşınmazın tahliye edilmesi sebebi ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesinde ve davaya sebebiyet verdiği için yargılama masraflarının davalıya yükletilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.