Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/14578 K.2022/11588

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacının dava konusu taşınmazın tamamına 20.07.1971 tarihinde malik olduğu, tamamı 14496 hisse olan taşınmazın 13446/14496 hissesini davacının muhtelif tarihlerde 3. kişilere sattığı ve davacıya 1050/14496 hisse kaldığı, bu hisseye konu alanın tamamının özel parselasyon haritasında yolda kaldığı, tanık ...'in beyanına göre taşınmazın hisselere bölünerek kullanıldığı ve yolların ayrıldığı, bilahare belediye tarafından 1986 yılında yapılan imar uygulaması ile davacıya ait 1050 m²'nin 368 m²'sinin DOP olarak, geriye kalan 682 m²'nin ise 2981 sayılı yasanın 10/B maddesi kapsamında yol payı için bedelsiz olarak terk edildiği anlaşılmıştır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 35. maddesinde, “İmar mevzuatı gereğince düzenlemeye tabi tutulan parsellerden düzenleme ortaklık payı karşılığı olarak bir defaya mahsus alınan yol, yeşil saha ve bunun gibi kamu hizmet ve tesislerine ayrılan yerlerle, özel parselasyon sonunda malikinin muvafakati ile kamu hizmet ve tesisleri için ayrılmış bulunan yerler için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunulamaz ve karşılığı istenemez.” hükmü yer almaktadır.

Bu itibarla; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un 35. maddesindeki düzenleme uyarınca; ilgili haritasına göre, özel parselasyona tabi tutulmak suretiyle imar yolu olarak terk edilen ve fiilen de yol olarak kullanılan, davacıya ait hisse için açılan davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ; ayrıca ıslah dilekçesinde belirtilen miktara göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekiyor ise de davacı tarafça artırılan miktara göre gerekli ıslah harcı yatırılmadığından ıslahın geçerli olmadığı ve dava dilekçesindeki talep sonucuna göre Mahkemece belirlenen vekalet ücretinin karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ye uygun olduğu anlaşıldığından istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.