Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2021/2382 K.2022/6531

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından 1995 yılında tapulama çalışması sırasında tazminata konu 115 ada, 2 sayılı parselin 30.609,95 m² yüzölçümü ile senetsizden ... adına, 115 ada, 3 sayılı parselin 46496,76 m² yüzölçümü ile senetsizden ... adına, 115 ada, 4 sayılı parselin 10721,66 m² yüzölçümü ile senetsizden ... adına 115 ada, 5 sayılı parselin 21.192,42 m² yüzölçümü ile Kasım 1960 tarih 16-21 nolu ve Kasım 1961 tarih 19 nolu tapu kayıtları uygulanarak ... ve ... adına tespit edildiği,

Orman Yönetimi ve gerçek kişilerin tespite itirazı üzerine birleştilerek görülen davada Dereli Kadastro Mahkmesi'nin 1995/82 E. - 2001/4 K. sayılı kararıyla Orman Yönetiminin davasının kabulüne, gerçek kişilerin davasının reddine, taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verildiği, hükmün 10/06/2008 tarihinde kesinleştiği ve eldeki davanın ise 21/7/2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Davacıların dayandıkları geldisi Mart 1289 nolu 10 dönüm miktarındaki, Kasım 1960 tarih, 16-21 nolu ve Kasım 1961 tarih, 19 nolu tapu kayıtlarının, arazi kadastrosunda tapu miktarından fazlasıyla dava dışı 115 ada, 6 ve 22 sayılı parsellere revizyon görerek kişiler adına tescil edildiğinden, davacıların tazminat istemlerinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Hazine'nin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Davacı tarafça ıslah harcı olarak yatırılan 19.245,66-TL’nin davacı tarafa iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken maktu 54,40-TL harçtan peşin harç 256,20-TL ve ıslah harcı 19.245,66-TL olmak üzere toplam 19.501,86-TL’den mahsubu ile fazla yatırılan bakiye 19.447,46-TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,) cümlesinin yazılmasına,