Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/12246 K.2023/2724

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı idare vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukukî dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup davacı vekilinin sair karar düzeltme istekleri 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmadığından yerine değildir.

Buna karşın dosya arasına alınan uzlaşma belgeleri ve tapu kaydının tetkikinde; kamulaştırma kararı sonrasında dava konusu taşınmazın paydaşlarından ... ile davacı idarenin anlaşma tutanağı imzalandığı, dosyada mevcut güncel tapu kaydına göre, ...'in 4/16 payı, ...'un 3/16 payı ve ...'in 3/16 pay olara halen malik olarak kayıtlı olduğu, davacı idarenin tapu maliklerinin tamamı ile uzlaştıkları yönündeki beyanı esas alınarak İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan davanın reddine karar verildiği,

davacı idare tarafından davalıların tamamı ile uzlaştıklarına dair verilen dilekçenin sehven verildiğine ilişkin mahkemeye beyanda bulunduğunu belirttiği dikkate alındığında 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 438 inci maddesi uyarınca Mahkeme kararının bozulması gerekir.