Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/13818 K.2023/4718

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinde gecen hakimin müdahalesi davasında yapılan verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının %88 oranında engelli olup kat malikleri kurulunda asansör yapımı için kendisine yetki verildiğini; ancak daha sonra kat maliklerinin asansör yapım işine yanaşmadığını, asansör yapımı için yöneticiye yetki verilmesi ve gerekli avansın toplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kat malikleri kurulu kararının usulune uygun alınmadığını, asansör yapımının uygun olmadığını, bu sebeple davanın reddine karar verilmesi istenilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 18.09.2017 tarihli ve 2016/940 Esas, 2017/1412 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2017/1602 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu; yapılmasına karar verilen asansörün rahatsızlık verip vermeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve giderlerinin paylaştırılması hususunda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin üçüncü fıkrasının gözönünde bulundurulması gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karar hatalı bulunarak İlk Derece Mahkemesi kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Birinci Karar Ankara 1. Sulh Mahkemesi 07.07.2020 tarihli ve 2018/2042 Esas, 2020/606 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararın

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2.Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu; yapılacak yeniliğin demirbaş olarak mı yoksa geçici bir şekildemi yapılacağının belirlenerek, yapım maliyetinin bağımsız bölümlerin faydalanma oranlarının tespit edilerek paylaştırılması gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 13.06.2022 tarihli ve 2021/561 Esas, 2022/989 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asansör yapım bedelinin arsa payı oranında paylaştırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; asansör yapımına ilişkin alınan kat malikleri kurulu kararının usulüne uygun olmadığını, asansör yapımının kat maliklerini mağdur edeceğini belirterek kararın bozulması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 19 uncu, 33 üncü, 42 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan araştırma neticesinde, asansör yapımına ilişkin bedelin ve bağımsız bölümlerin faydalanma oranları belirlenerek, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik yoktur.

3. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,