Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/5096 K.2022/10325

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile ödeme ve faiz hükmü yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HMK'nın 366. maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle aynı Yasanın 361/1 ve 362/2 maddeleri uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi ve katılma yoluyla temyiz süresi 2 haftadır. Davalılar vekiline gerekçeli karar evrakı 15.03.2022 tarihinde ve davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin ise, 19.03.2022 günü tebliğ edildiği, davalı tarafından kararın 05.04.2022 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 2 haftalık temyiz süreleri geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle reddine karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen

bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödeme ve faiz yönünden hükmün HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.