Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/6757 K.2022/18104

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- KARAR -

Dava, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içerisinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurularının Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3 Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/503 Esas, 2019/416 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

İfraz sonrası oluşan dava konusu taşınmazın 12.05.2016 tarihli ve 10134 yevmiye nolu akit tablosuna göre davacılar ve dava dışı 3. şahıslar tarafından hisselerinin tamamının bedelsiz ve şartsız olarak Hazine'ye devredilmiş olduğu anlaşıldığından, bu nedenle işbu taşınmaza ilişkin olarak 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat isteminde bulunulamayacağı halde yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.