Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/9047 K.2022/12183

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada Marmaris Sulh Hukuk ve Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 432. maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince, tedavisi istenilenin mernis adresinin "... Mah. ... Cad. No:59/1 İç Kapı No:1 Merkez/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kastamonu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, davanın açıldığı 24/08/2021 tarihinde kısıtlı adayının yerleşim yerinin Marmaris olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 433/1. maddesine göre, “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

Türk Medeni Kanunu’nun 432 vd. maddelerinde düzenlenen koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasına karar verilmesinde önemli olan en seri şekilde karar vermek olduğundan, uyuşmazlığın, ilk olarak intikal ettiği mahkeme olan Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.