Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/2970 K.2023/8789

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, müvekkilinin taşınmazına gelemeyişinden faydalanarak, müvekkilinden ya da kat malikleri kurulundan izin almaksızın, plan dışı olarak ve ana gayrimenkulün dış görünüşünü bozacak şekilde, ikinci katta bulunan dairelerin ana kapılarının açıldığı ortak alan niteliğindeki yolun, kendi daire ana kapısına denk gelen 7 m²lik bölümünü camlı balkon şeklinde kapattığını ve müvekkilinin kendi taşınmazına ulaşmasını engellediğini, müvekkilinin durumu öğrenir öğrenmez, davalıdan bu haksız müdahaleyi sonlandırmasını ve geçişleri engellememesini talep ettiğini,

hatta site yönetimine de bu konuda bilgi vermişse de davalının bu uyarıları dinlemediğini ve haksız müdahalesinde direndiğini, davalının bu davranışının ortak alana haksız müdahale olduğu gibi, kat maliklerinin diğer kat maliklerini rahatsız etmeme ve zarar vermeme yükümlülüğüne aykırı bir durum teşkil ettiğini, vaziyet planında ve bina projesinde de, davalının camekan ile kapattığı bölümün ortak alan olduğunun açık olduğunu, aynı zamanda müvekkilinin taşınmazına geçiş ve kullanma haklarına tecavüz niteliğinde olduğunu,

diğer kat maliklerinin ve özellikle müvekkilinin izni alınmadan ana gayrimenkulün dış görünüşünü bozacak şekilde değişiklik yaparak diğer kat maliklerinin haklarına ve ortak alana tecavüz eden davalının yaptığı tecavüzün önlenmesine, durumun eski hale getirilmesine, yargılama giderleriyle vekâlet ücretinin davalı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; sitenin mimari durumu nedeniyle balkonların dairelere geçiş alanı olarak kullanıldığını, güvenliği nedeniyle balkon bölümünü camla kapattığını, geçiş yolu olarak iki kapının sürekli açık olduğunu, davacıyla merdiven yaptırma konusunda anlaşmazlık yaşadıklarını, taşınmazı satın aldığında balkonun genişletilmiş olduğunu, genişletme işleminin sitedeki tüm eklentilerde yapıldığını, balkonun iki yanında sürekli açık olan kapı bulunduğunu, davacının geçişini 14 No.lu bağımsız bölüm sahibinin yaptığı kapatma işleminin engellediğini, kendisince yapılan kapamaya ilişkin olarak yapı kayıt belgesi aldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ile eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunulduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,