Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/4562 K.2023/10406

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca yapılan yargılama sonunda davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir. Görevsizlik kararının Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince onanması üzerine Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı ...'ın Düzce ... konutlarındaki KB1-8 nolu dairenin sahibi olduğunu, bodrum kattaki depo niteliğinde olan ve yönetim planına göre daire sahibinin kullanımında bulunan depoya akrabası olan diğer davacı ...'a ait eşyaları kısa süreli olarak bırakabileceğini söylediğini, davacı ...'in de eşyalarını buraya getirdiğini, davacı ...'un eşyalarını almak istediğinde davalı yönetimin buna izin vermediğini, davalı tarafça davacıdan eşyalar nedeniyle kira talep edildiğini, davacının çeşitli kereler bu eşyaların konulduğu yerin kendisine ait olduğunu beyan ettiğini,

eşyaların bulunduğu yerin anahtarının halen yönetim tarafından davacı ...'a verilmediğini, davalı tarafından Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/43 Esas sayılı dosyası ile müdahalenin men'i ve aylık 500,00 TL ecrimisil talebiyle dava açıldığını, ancak davanın 14.10.2012 tarihinde reddedildiğini, davacı ...'ın kullanımına açık olan dairesinin bulunduğu yerdeki eşyaların uzun zamandır kilit altında olduğu için davacı ...'un eşyalarının zarar gördüğünü, öncelikle kilitli yerin açılmak suretiyle eşyaların son durumu ile ilgili tespit yapılmasını,

yapılan tespite göre haksız yere davalı tarafın elinde bulundurduğu eşyaların zarar görme derecelerine göre ne olduğunu bilemediklerinden öncelikle gördükleri zararın tespitini talep ettiklerini, hem eşyaların zarar görmesi hem de ev eşyalarını yeniden almak zorunda kalması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.000,00 TL maddi tazminatın ve bu eşyalar içerisinde davacıya ait fotoğraflar ve eşine ait el emeği eşyalar da bulunduğundan hatırası olan eşyaları da zarar görmüş olduğundan 2.000,00 TL manevi tazminatın 17.10.2009 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep

etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının asılsız olup davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli ve 2012/552 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, manevi tazminat talebinin reddinin yerinde olduğunu, maddi tazminat talebine ilişkin davanın ise 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 Sayılı Kanun) ek-1 inci maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiğinden mahkemece görevisizlk kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Birinci Karar

1.Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2017 tarihli ve 2017/54 Esas, 2017/162 Karar sayılı kararı ile davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

2. Davalılar vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi yaptığı temyiz incelemesi neticesinde hükmün onanmasına karar vermiştir.

3. Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı sonrası yargılamaya devam eden Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 15.02.2022 tarihli ve 2020/500 Esas, 2022/397 Karar sayılı ilamı ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: eşyaların tamamının davacı ...'a ait olmayıp kat maliki olan davacıya ait olan eşyalarda bulunduğunu, mahkemece bu ayrımın yapılmadığını, davalı site yönetiminin davranışı ile zarar gördüklerinin sabit olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2 634 sayılı Kanun'un 18 inci ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,