Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/4835 K.2023/9999

Taraflar arasındaki ortak gider alacağının tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) gereği ana taşınmazın acil onarımı için müvekkilince yapılan harcamaların arsa payı oranında giderin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek olan faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının kat malikleri onayı dışında taşınmazın ana yapısında değişiklik yaptırdığını, taşınmazın ortak alanı olan çatıya davacının haksız işgalinin ve müvekkillerinin kullanılmasının engellenmesi nedeniyle açılmış olan müdahalenin önlenmesi davasının Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/271 Esas sayılı dosyasında devam ettiğini, haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, Islah taleplerinin kabul edilmemesinin usule ve hukuka aykırılık teşkil ettiğini, 25.02.2020 tarihinde sonradan öğrendikleri vakıalardan dolayı ek rapor ve ıslah talep etme zorunluluğu hasıl olduğunu, ancak 26.02.2020 tarihli celsede bu taleplerinin reddedildiğini, davaları hakkında haksız yere ret kararı verildiğini, müvekkili ve müteveffa ...'nın defaatle binanın mevcut bir çatısının olmadığını, çatı yapımı konusunu davalılara teklif ettiğini defalarca söylemesine rağmen davalıların bu taleplerini haksız nedenlerle reddettiklerini,

taşınmazın çatısının olmamasından dolayı ana yapı ve bağımsız bölümlerin zarar görmesi kuvvetle muhtemel iken bu riski göze alamayan müvekkili ve müteveffa ...'nın çatının yaptırılması için gerekli giderlere katlandığını, komşuluk hukuku gereği müvekkili ve ailesinin bugüne kadar yasal yollara başvurmadığını, bedelin ödenmesini defalarca davalılara söyleyen müvekkili ve müteveffanın sonuç alamadığını, Çatının, bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda ve gerekçeli kararda projeye aykırı olarak daire yapıldığının belirtildiğini,

ancak çatının altına daire yapılmış olsa dahi yapılan masraflardan hangisinin daire için hangisinin ortak alan olan çatı için yapıldığı tespit edilip buna göre karar verilmesi gerekirken bu husus hiç söz konusu olmayıp hukuka aykırı bir karar verildiğini, kabul etmemek kaydı ile dava konusu daire projeye aykırı yapılmış olsa dahi tüm kat maliklerini ilgilendiren çatı gideri ayrı belirtilerek sadece müvekkili ve müteveffa tarafından yapılmış olan masrafların ayrı bir kalem olarak belirtilip müvekkiline ödenmesi gerektiğini, 634 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (c) bendine göre ''Çatılar, bacalar, genel dam terasları, ... olukları,

yangın emniyet merdivenleri.'' yerler ortak yer sayıldığını, Yargıtay kararlarında da diğer kat maliklerinin ortak alan olan çatı katının onarımı, yapımı, değiştirilmesi hususunda tüm kat maliklerinin müteselsil sorumlu olduğunu belirttiğini, bu nedenle davanın reddedilmemesi kısmen kabul veya kısmen ret kararı verilmesi gerektiğini, mahkemece gerekli ve yeterli inceleme yapılmadan hüküm tesis edilmiş olduğunu, davanın reddine karar verilmesinin Yargıtay içtihatlarına ve hukuka aykırı olduğunu belirterek yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ana yapının mimari projesine aykırı tesisat ve inşaatların ancak ve ancak bütün kat maliklerinin alacağı bir karar ile tadilat projesi hazırlanması ve ilgili kurumlardan onay alınması ile mümkün olduğu,

tadilat projesi hazırlanıp ilgili mercilerce onaylanmadığı müddetçe kat maliklerinin tamamının rızası dahi olsa mimari projeye aykırı tadilat, onarım, inşaat ve tesisat yapılamayacağı, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun geçici 16 ncı maddesi uyarınca yapı kayıt belgesi alınması dahi,

davalı tarafından yapılan çatı imalatının ana gayrimenkulun ortak alanına müdahale niteliğinde bulunduğundan bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olduğuna dair herhangi belge sunulmadığı veya bu yönde kat malikleri kurulunca alınmış bir karar bulunmadığı müddetçe ortak alana müdahale şeklinde gerçekleşen hukuka aykırılığı ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak gider alacağı tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi.

3.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ortak gider alacağı şartları oluşmadığından, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı vekilinden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,