Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/9912 K.2024/4464

Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulunun 14.03.2023 tarihli ve 2023/57 Esas, 2023/57 Karar sayılı kararı ile dava 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 1007 nci maddesi uyarınca tazminat davası olarak nitelendirilmiş ve temyiz incelemesi için Dairemiz görevlendirilmiştir.

Taraflar arasındaki tazminat davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince sadece davalı Hazine yönünden değerlendirme yapılmak suretiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvuru harcı yatırılmak suretiyle süresinde istinaf yoluna başvurulduğu hâlde, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun incelenmediği, istinaf talebinin esası hakkında bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359 uncu maddesine uygun hüküm sonucu oluşturulmadığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekilinin istinaf talebi de değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yalnızca davalı Hazine vekili yönünden değerlendirme yapılarak hüküm kurulması hatalı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.