Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/11123 K.2025/5426

Taraflar arasındaki kat malikleri yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yönetim vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların eski site yönetim kurulu üyesi olduğunu, görev yaptıkları süre boyunca yanlış ve hatalı kararlar aldıklarını, site yönetimini ağır borç altına alarak zarara uğrattıklarını belirterek fazlaya ilişkin alacak hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.09.2013 tarihli ve 2013/294 Esas, 2013/15 Karar sayılı kararı ile davanın görevli mahkemede açılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 17/09/2013 tarihli ve 2013/294 Esas, 2013/15 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda; davaya konu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu ve 5711 sayılı Kanun'un 22 inci maddesi ile 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na(634 sayılı Kanun) eklenen 66 ıncı ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümlere göre sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği,

bu nedenle uyuşmazlıkta 634 sayılı Kanun hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerektiğinden görev hususu da genel hükümler çerçevesinde belirlenmesi gerektiği, hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisna olup özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler, asliye hukuk mahkemesinde görüleceğinden, Mahkemece genel hükümlere göre davaya bakılıp işin esası hakkında hüküm kurulması gerekirken görevsizlik kararı verilmiş olması doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararı ile bozma kararına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik incelemeye dayalı olduğunu, davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı yöneticilerinin sorumluluğuna dayanan alacak istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacı tarafça yönetim kurulu kararlarının iptal edilmesine ilişkin dava açılmadığı, hükme esas bilirkişi raporlarında site yönetimi adına yapılan tüm ödemelerin yönetim kurulu kararına uygun olarak yapıldığı anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,