Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/11807 K.2025/3498

Taraflar arasındaki ecrimisil davasında yapılan yargılamada, talep eden tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından; hakimin reddi için talep dilekçesi anlatımı ve İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası kapsamına göre yasal koşullar bulunmadığı, ret sebebinin sabit olmadığı, ret sebeplerinin muhtemel de görülmediği, ayrıca seri de olsa bu dava dosyalarında, sadece davacı tarafın bulunmadığı,

tarafların gıyaplarında ön inceleme duruşma günü tayin ederken karşı taraf yokmuş gibi tek tarafın talep ettiği güne duruşma verilmesinin taraflara eşit muamele edilmesi yükümlülüğünü ihlal edeceği aşikar iken, bu talebin, mahkeme hakimince kabul görmemesinin hakimin reddi sebebi yapılmasının iyi niyetli bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin hakimin reddi talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun (6100 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca reddine,

davacı vekilinin hakimin reddi sebebi yapılması iyi niyetli bulunmadığından 6100 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin altıncı fıkrasına göre talepte bulunan hakkında 5.000,00 TL disiplin cezasına hükmedilmesine, hakimin çekilme talebinin kabulüne, yerine bakacak hakimin görevlendirilmesi hususunda kararın Adli Yargı İlk Derece Komisyon Başkanlığına gönderilmesine karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine merci tarafından 28.06.2024 tarihli kararıyla anılan kararın 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın talep eden vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 16.09.2024 tarihli ve 2024/3176 Esas, 2024/2094 Karar sayılı kararı ile davacı vekili tarafından 02.01.2024 tarihinde dava açıldığı ve İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2024/1 Esasına kaydı yapıldığı, Mahkemenin 05.03.2024 tarihli tensip tutanağı ile duruşma gününün 19.09.2024 tarihine bırakıldığı, davacı tarafından 10.05.2024 tarihli dava dilekçesiyle İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi hakimi aleyhine Ankara 46. Asliye Hukuk Mahkemesinde manevi tazminat davası açıldığı,

İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan dava ile ilgili yalnızca duruşma günü (19.09.2024) verildiği hakimin reddini gerektirecek bir işlem yapılmadığı, dava açıldıktan sonra hakim aleyhine dava açılmasının 6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin 1inci bendinin (d) alt bendi belirtilen '' davalı olmak '' anlamında yorumlanamayacağı, aksi halde tabii hakim ilkesi zedeleneceği, bu nedenle reddi hakim talebinin reddine dair verilen kararın doğru olduğu,

bunun yanında reddi hakim talebinde bulunan vekil aleyhine disiplin para cezasına hükmedilmesine yasal olanak bulunmadığı mahkemece, disiplin para cezasının vekil aleyhine hükmedilmesinin doğru görülmediği, hakimin çekilmesi kararı hakkında da istinaf başvurusu bulunmadığından bu hususun incelenmediği gerekçeleriyle reddi hakim talebinde bulunanın sair istinaf sebeplerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine,

reddi hakim talebinde bulunanın disiplin para cezası yönünden açıklanan nedenle istinaf başvurusunun kabulüne, İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.06.2024 tarihli ve 2024/21 D.İş Esas, 2024/21 Karar sayılı merci kararının kaldırılmasına, yerine,

"1-a) Reddi hakim talebinde bulunan vekilinin hakimin reddi talebinin reddine,

b) Hakim Nihan Baytekin'in çekilme talebinin kabulüne, yerine bakacak hakimin görevlendirilmesi hususunda kararın Adli Yargı İlk Derece Komisyon Başkanlığına gönderilmesine, '' şeklinde hüküm kurulmasına, reddi hakim talebinde bulunan tarafın istinaf aşamasında yapılan ( 10,00 TL tebligat gideri, 1.169,40 TL yargılama giderine dönüşen istinaf yoluna başvurma harcının, 238,00 TL dosya gidiş dönüş masrafı) 1.417,40 TL istinaf giderinin karşı taraftan tahsili ile reddi hakim talebinde bulunana verilmesine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Karşı taraf vekilince 26.09.2024 tarihli dilekçeyle yargılama giderlerine ilişkin hükümdeki maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş Dairece 30.09.2024 tarihli ek kararıyla İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2024/21 D.İş Esas ve 2024/ 21 Karar sayılı 14.06.2024 tarihli mahkeme kararının reddi hakim talebinde bulunan taraf tarafından istinaf edilmesi üzerine Dairemizce verilen 16.09.2024 tarihli ve 2024/3176 Esas, 2024/2094 Karar sayılı istinaf kararında maddi hata yapıldığı anlaşılmakla.

6100 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca; istinaf kararının ''KARAR'' başlıklı kısmındaki ''Reddi hakim talebinde bulunan tarafın istinaf aşamasında yapılan ( 10,00 TL tebligat gideri, 1.169,40 TL yargılama giderine dönüşen istinaf kanun yoluna başvurma harcının, 238,00 TL dosya gidiş dönüş masrafı) 1.417,40 TL istinaf giderinin karşı taraftan tahsili ile reddi hakim talebinde bulunana verilmesine,'' şeklindeki kısmın karardan çıkartılarak kararın düzeltilmesine 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz yolu kapalı olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.09.2024 tarihli ek kararının talep eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 08.10.2024 tarihli ek kararıyla Dairece verilen kararlar kesin olup temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunanın temyiz yolu başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 43/2 nci, 341/1 inci, 362 nci, 366 ve 346 ncı maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 08.10.2024 ve 30.09.2024 tarihli kararı talep eden vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 362 inci maddesi uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.