Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/14106 K.2025/11261

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesine dayanan tazminat istemli davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş ve Dairemizin 11.06.2024 tarihli ve 2023/11836 Esas, 2024/7230 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar taraf vekillerince temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

11.06.2024 tarihli ve 2023/11836 Esas, 2024/7230 Karar sayılı bozma kararına, 6100 sayılı Kanun hükümleri gereğince, davacının iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın, davanın başında belirtmiş olduğu alacak talebini 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre bilirkişi raporu ile tam ve kesin olarak belirlendiği anda artırması mümkün olduğundan bu madde gereğince yapılacak artırım bir ıslah olmadığı gibi,

bu artırım nedeniyle zamanaşımının gerçekleştiğinden de söz edilemeyeceği gözetildiğinde davacılar vekili tarafından harcını ikmal ettiği talep artırım dilekçesinde belirttiği 1.471.425,00 TL dışındaki ıslah dilekçesi ile talep ettiği alacağı zamanaşımına uğradığı ve bozma ilamı oluşan usuli müktesep hak durumuna göre karar verilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek direnme kararı yerinde görülmemiştir.

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.