Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/14192 K.2025/5112

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; İstanbul ili ... ... Mahallesi 518 ada 30 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan apartmanda 2, 3, 4 ve 5 nolu bağımsız bölüm maliki olduklarını, apartmanda 1 nolu depolu dükkâna sahip olan davalının arsa payı oranının 52/100 olup müvekkillerin arsa payı oranlarının ise daire başına 12/100 olduğunu, mevcut arsa paylarının tapuya tescili sırasında, bağımsız bölümlerin değerleri ile orantılı olarak tahsis edilmediğini, bu nedenle yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazda kat irtifakının 20.10.1988 tarihinde kurulmuş olduğunu, kat irtifakı tesisi tarihinde bağımsız bölümlere tahsis edilen arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan somut ve haklı nedenlerin bulunduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu apartmanda depolu dükkana sahip olan davalının arsa payı oranının 52/100, müvekkillerinin arsa payı oranlarının ise daire başına 12/100 olup toplam 48/100 olduğunu, dairelerin yüz ölçümleri ve konumları ile arsa payı oranları arasında fahiş bir orantısızlık bulunduğunu, bilirkişilerin, inceleme neticesinde arsa payları arasında orantısızlık bulunduğunu belirterek taşınmazın kat irtifakının kurulduğu 20.10.1988 değerleme tarihindeki değerleriyle birlikte denklik sağlayarak yeni arsa payı oranlarını belirlediklerini, yerel mahkemenin,

bilirkişi raporunu göz ardı ederek kat irtifakının 1988 tarihinde kurulduğu ve dava tarihine kadar bağımsız bölümlerin değerlerinin tam olarak tespitinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verdiğini, arsa payının düzeltilmesi davalarında kanun koyucunun herhangi bir zaman aşımı süresi öngörmediğini, kat irtifakının kurulduğu tarihin eski oluşunun başlı başına davanın reddini gerektirmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazda kat irtifakının kurulduğu tarih olan 1988 yılında bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1988 yılında kat irtifakının kurulduğu, davacıların, maliki oldukları bağımsız bölünmeleri kat irtifakı kurulmasından sonra satış yoluyla edindikleri dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı,

mahkemece, mahallinde keşif yapılarak, proje de uygulanıp kat irtifakının kurulduğu tarihte arsa paylarının bağımsız bölümlere uygun olup olmadığına ilişkin ehil bilirkişilerden rapor alındığı, istinaf sebeplerin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Davacıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,