Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/3808 K.2024/10186

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 17 nci maddesine dayanan tapu iptal ve tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle.

Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından 2000/44 sayılı Kamulaştırma işlemine başlama kararına istinaden İstanbul-Bursa-İzmir Otoyolu Bursa Çevre Yolu (Doğu Kesimi) projesi kapsamında Bursa ili, ..., Barbaros Mahallesi 751 ada 141 parsel (1439 parsel) sayılı taşınmazın maliklerine usulüne uygun olarak tebligatın yapıldığını, 30 günlük yasal süresi içerisinde Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi 2000/1217 Esas 2002/537 Karar sayılı dosyası ile bedel artırım davası açıldığını, kamulaştırma işleminin adli ve idari yönden tamamlandığını ancak tapu maliklerinin tapuda ferağ vermediğini,

davalılara tapuda ferağ vermesi için 25.05.2017 tarihli işlem ile ihtarda bulunulduğunu, ancak bedelsiz ferağ için davalıların gereğini yapmadığını, dava konusu kamulaştırma işleminin 2942 sayılı Kanun'a göre kesinleşmiş bir kamulaştırma işlemi olduğunu, kamulaştırması kesinleşmiş ve ancak tapuda eski malikler adına görülen kayıt ve yolsuz tescilin dava yolu ile çözülmesi gerektiğinin hükme bağlandığını,

bu nedenle dava konusu taşınmazın davalıların payına isabet eden kısmının iptali ile tüm takyidatlardan ari olarak Karayolları Genel Müdürlüğü adına tapuya tescili ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 999 uncu maddesi uyarınca yol olarak terkinine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı yana yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamış, 08.06.2022 tarihli celsede açılan davayı kabul ettiklerine ilişkin beyanda bulunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının davalıların payı oranında iptali ile davacı idare adına tesciline ve davalıların davayı kabul etmesi nedeniyle aleyhine yargılama giderlerine ve vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, idare lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğini, ayrıca yargılama giderlerinin de davacı idare üzerine bırakılmasının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesine dayanan tescil davası, yenilik doğurucu nitelikte olmadığından karar harcı ve vekâlet ücreti maktu alınır. Ayrıca, bu davalarda, davalı taraf ilk celsede davayı kabul etmez ve ferağ vermez ise, yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulur (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2002/10218 Esas, 14212 Karar) kararı gözetildiğinde, davalılar davayı kabul ettiklerinden aleyhlerine yargılama gideri ve vekâlet ücreti hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme Uyuşmazlık, ... olarak 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesine dayanan tapu iptali ve tescili hususundadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 2942 sayılı Kanun'un mülga 17 nci maddesi ile 24.04.2001 tarihli 4650 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen ana kanuna işlenemeyen geçici 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR