Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/4365 K.2024/7869

Taraflar arasındaki adli yardım talepli ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılamada, mahkemece 18.03.2022 tarihli ara kararıyla davacının emeklilik kaydının bulunduğu gerekçesiyle adli yardım talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 334 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiş, davacı tarafından karara itiraz edilmesi üzerine Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 23.03.2022 tarihli ve 2022/75 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmiştir.

Devam eden yargılama neticesinde de Mahkemece 23.08.2022 tarihli ve 2022/91 Esas, 2022/175 Karar sayılı kararıyla dosyada harç ve gider avansı bulunmadığı ve bu hususta davacı tarafa ihtaratlı davetiye tebliğ edildiği, ancak süresi içerisinde gider avansının ve harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı, 06.09.2022 tarihli dilekçesiyle adli yardımdan yararlanma şartları oluştuğu halde talebinin reddedildiğini, emekli maaşının düşük olduğunu, başka bir dosyasında bölge adliye mahkemesi tarafından kanun yolunda talep ettiği adli yardımın kabul edildiğini, mahkemeye erişim hakkının engellendiğini ve davalının lehine karar verildiğini, adli yardım şartlarını taşıdığı halde reddedilmesinin yanlı ve karşı tarafı koruyan bir karar olduğunu belirterek hakimin çekilmesi aksi halde hakimin reddi talebinde bulunmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından 18.10.2022 tarihli kararıyla hakimin reddi talebinin reddine, talepte bulunan hakkında 500,00 TL disiplin para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 18.11.2022 tarihli ara kararıyla istinaf yoluna başvuru sırasında alınması gereken harçların toplam tutarı ile talep edenin maaşına kıyaslandığında adli yardım talep etme koşulları oluşmadığından davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından karar itiraz edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1 Değişik İş , 2022/1 Karar sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/1488 Esas, 2022/1596 Karar sayılı kararı ile de 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılarak istinaf kanun yoluna başvuran davacı ...'e gerekli ihtaratlı tebligat yapılarak; istinaf yasa yoluna başvuru tarihinde alınması gerekli, başvurma harcı ve maktu karar ve ilam harcının yatırtılması, harcın yatırılmaması halinde sonucuna göre işlem yapılması gerektiği dolayısıyla eksiklerin tamamlatılarak, sonucuna göre işlem yapılması için dava dosyasının yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 18.01.2023 tarihli ve 2022/428 Değişik İş, 2022/433 Karar sayılı ek kararıyla , davacı ... ...'in mahkemeye vermiş bulunduğu 02.11.2022 tarihli istinaf başvuru dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca, istinaf harç ve giderlerinin verilen bir haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırmadığı gerekçesiyle başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 23.02.2023 tarihli ve 2023/251 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararı ile somut olayda; hükmü istinaf eden davacının yatırması gereken maktu 220,70 TL başvuru harcı ve 80,70 TL karar ilam harcını yatırmadığı,

mahkemece kendisine istinaf başvuru harcı ve karar ilam harcını ve 300,00 TL gider avansını tamamlanması için verilen sürede dahi bahsi geçen giderleri süresinde tamamlamamış olduğu anlaşılmış olmakla davacının 18.01.2023 tarihli istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar da usul ve yasaya uygun olup söz konusu ek karar kaldırılmadan asıl karar incelenemeyeceği ve kararda kamu düzeni ile dahi olsa herhangi bir inceleme de yapılamayacağı gerekçesiyle davacının 18.01.2023 tarih 2022/428 Değişik İş, 2022/433 Karar sayılı ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı davacı tarafından temyiz edilmekle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davacının adli yardım talebi Dairemizin 19.02.2024 tarihli ve 2023/12655 Esas, 2024/1784 Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça itirazda bulunulması üzere davacının itirazı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddedilmiştir.

Davacının adli yardım talebi reddedildiğine göre yatırılması gerekli olan temyiz harçlarının tamamlattırılması için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.

Buna göre, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekir.