Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4374 K.2024/6666

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ...'nin geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "1-Davalı ...'nin 05.02.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak çalışır tarihi olan 20.09.2017 tarihi itibariyla % 21,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; kazanın üzerinden yıllar geçmesine rağmen etkilerinin yıllar sonra bile olağanca şiddetiyle sürdüğünü, %21,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılmasına karar verilmesinin yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kuruma başvuru şartı yerinde getirilmediği için davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğini ayrıca Kurum işleminin yerinde olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dosya içeriğinden.

SGK İstanbul İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 12.02.2018 tarih ve 510 sayılı kararı ile davalı sigortalı ...'nin 05.02.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının %48,2 olduğuna ve 01.12.2019 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine karar verilmesi üzerine adı geçene %48,2 sürekli iş göremezlik derecesi üzerinden 01.10.2017 tarihinden itibaren gelir bağlandığı, sigortalının anılan karara itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 14.05.2018 tarihli kararında;

sigortalının anılan iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının %48,2 olduğuna ve 01.12.2019 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine karar verildiği, kontrol muayenesi sonucunda düzenlenen SGK İstanbul İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 03.02.2020 tarih ve 20201600112 sayılı kararında; davalı sigortalının meslek kazanma gücü kayıp oranının 04.10.2019 tarihli azalma kaydıyla %24,2 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği;

davalı sigortalı tarafından davacı işveren aleyhine maddi ve manevi tazminat istemiyle açılan Bursa 14. İş Mahkemesinin 2020/46 E. sayılı dosyasında alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 14.05.2018 tarihli kararında; sigortalının 05.02.2016 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kayıp oranının düzeltme kaydıyla (04.10.2019) %24 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği,

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 22.07.2020 tarih ve 211465 sayılı, ATK 2.Üst Kurulunun 16.12.2021 tarih ve 1966 sayılı raporlarında ise davalı sigortalının 05.02.2016 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı meslekte kazanma gücü kayıp oranının çalışır tarihi olan 20.09.2017 tarihi itibariyle E cetveline göre %21,2 olduğunun mütalaa edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davalı sigortalı tarafından, dava konusu iş kazasından dolayı maddi ve manevi tazminat istemiyle davacı işverene karşı açılan Bursa 14. İş Mahkemesinin 2020/46 E. sayılı dosyasında yukarıda anılan yasal prosedüre uygun olarak inceleme yapılması, ATK İkinci Üst Kurulunun bu konuda son merci olması ve mütalaasının bağlayıcı nitelikte bulunması, davacı işverenin taraf olarak yer aldığı anılan dosyada düzenlenen raporlara itibar edilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gibi bu durumun; yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması ve usul ekonomisi ilkelerine de uygun düşmesi,

iş kazasından dolayı davalı sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelere ilişkin olarak davalı Kurumca Bursa 13. İş Mahkemesinin 2020/697 E. sayılı dosyası ile davacı işveren aleyhine açılan rücu davasının yargılama aşamasında davalı sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davası açması için davacı işverene süre verilmesi üzerine eldeki davanın açılması nedeniyle davanın açılmasından önce Kuruma başvuru yapılmasına gerek bulunmaması,

dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi hep birlikte değerlendirildiğinde, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

" gerekçesiyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,