Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/4589 K.2024/8006

Taraflar arasındaki tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin Isparta ili Merkez, ... 4549 sok.

Metrocity II Sitesi A1 Blok D:13 adresinde 15.10.2012 tarihinden bu tarafa ikamet ettiklerini, kendilerinin bu evde kiracı olarak bulunduklarını, müvekkillerinin çalışan insanlar olduğunu, 08.09.2014 tarihinde müvekkillerinin evlerinde hırsızlık olayı gerçekleştiğini, ziynet eşyalarının çalındığını, 1 adet 24 ayar kalın ve takriben 40-50 gr bilezik, 1 adet yüzük, 1 adet alyans, 1 adet daha altın alyans, 1 adet tektaş görünümlü gümüş yüzük, arapça Allah yazılı altın zincirli kolye, takriben 7.000,00 TL değerinde kolye küpe, künye ve yüzükten oluşan beyaz renkli altın takı seti yine 2 adet ince kolye küpe yüzükten oluşan sarı renkli takı seti,

ziynet eşyalarının yanı sıra 3.500,00 TL civarında nakit para ile toplamda 18.500,00-20.000,00 TL civarında mal varlıklarının çalındığını, bununla ilgili Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığını, sözde güvenlikli bir site olduğundan güvenlik ücretlerinin müvekkilleri tarafından ödendiğini, sözde güvenlikli bir sitede oturduklarını sanan müvekkillerinin hayati tehlike arz eden bir olayın içinde bulunmalarının tek ve asıl sorumlusunun Metrocity-2 sitesi ile güvenlik anlaşması ve sözleşmesi yapmayan ve vermediği bu güvenlik hizmetinin ücretini toplayan Metrocity sitesi yönetim kurulu olduğunu,

müvekkillerinin güvenlik için düzenli aidatlarını ödemesine rağmen güvenlik hizmetinden faydalanamadıklarını, açıkça kandırılmış olduklarını, müvekkillerinin maddi ve manevi olarak büyük üzüntü yaşadıklarını, 5.000,00 TL maddi, her müvekkili için ayrı ayrı olmak üzere 1.000,00'er TL'den 2.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 28.12.2015 tarihli dilekçesinde; daha önceden 5.000,00 TL olan maddi tazminat istemini 6.200,00 TL daha artırarak 11.200,00 TL ıslah ettiklerini bu miktarın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın yerinde olmadığını, davacıların Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesindeki davacı ... beyanında "hırsızlığın olduğu gün evden çıkarken kapıyı kilitlemeden sadece çekip çıktığını" belirttiğini, hırsızlık olayının kapının davacı tarafından kitlenmemesi ve kapının açık kalmasından meydana geldiğini, müvekkillerinin bu yönde kusurlarının olmadığını, kapıda bulunan güvenliğin mevcut kameralarda bloklara giren çıkanları takip ettiğini, günümüz de tüm güvenlik önlemleri alınmasına rağmen hırsızlık olaylarının meydana geldiğinin ortada olduğunu, yüksek güvenlikle korunan müzeler,

devlet daireleri özel mülklerde birçok hırsızlık olayı meydana geldiğini, hırsızlık olayının tek başına hırsızlık olayı olan yerin sorumlularına tazminat davası açılmasına yeterli olmadığını, hırsızlık olayı ile site yönetimi açısından illiyet bağı bulunmadığını, davacıların çalındığı iddia ettikleri altınlarının ve nakit paralarının var olduğunu ispat etmelerinin gerektiğini, davacıların iddialarının soyut olduğunu, hiç bir belgeye dayanmadığını, yazılı belge ile ispatının gerektiğini, Metrocity1 ve Metrocity 2 bloklarının tek yönetimde toplandığını, site yönetiminin adı Metro City 1 Site Yöneticiliği olduğunu,

verilen tüm güvenlik hizmetlerinden ve diğer hizmetlerden de her iki site Metro City 1 yönetimi adı altında birlikte yararlandığını, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.09.2020 tarihli ve 2019/1285 Esas, 2020/796 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan inceleme sonucunda, davanın kusur sorumluluğuna dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olduğu, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 38 nci maddesine göre, yöneticinin kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olduğu buna göre, yöneticinin şahsen sorumluluğu söz konusu olduğu, ancak yönetim hakkında verilen hükümle davanın kabulü halinde borcun, her hangi bir kusuru olmayan kat maliklerinden toplanan ortak gider alacaklarından ödenmesinin söz konusu olacağını, O halde Mahkemece, davacıya süre verilerek,

olay tarihindeki yönetim kurulu üyelerinin davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilmesi, yerine getirilmemesi halinde ise yönetimin husumet ehliyeti bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, ayrıca; dosyadaki bilgi ve belgelerden, kat mülkiyeti kurulu anayapının 2 bloktan oluştuğu, güvenlik şirketi ile yapılan sözleşmede, olay tarihi itibarıyla Metrocity 1. Blok ile güvenlik temini hususunda anlaşıldığı, davacıların ise Metrocity 2. Blokta sürekli faydalanan oldukları anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 634 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde yöneticinin görevleri arasında güvenlik sağlama yönünde bir düzenleme bulunmadığı dikkate alınarak, davacı tarafından çalındığı belirtilen kıymetli eşyaların varlığına ilişkin deliller ile yönetim planında güvenlik hizmeti hakkında bir düzenlemenin bulunup bulunmadığı, kat malikleri kararlarında yönetime güvenlik sağlama yönünden yetki verilip verilmediği, verilmişse bu yetkinin ve güvenlik şirketi ile yapılan sözleşmenin kapsamı, tanık beyanları, güvenlik kameralarının sayısı, davacılara yaşanılan hırsızlık olayında atfedilecek kusurun bulunup bulunmadığı tespit edilerek,

tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelemede hataya düşülerek davalı site yönetiminin kusursuz sorumlu olduğundan bahisle yeterli inceleme içermeyen ve olaya uygun düşmeyen rapora itibarla davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle: eşyaların tamamının değerinin bugünün koşullarına göre hesap edilmesi gerektiğini, paranın alım gücü düşünüldüğünde hükmedilen tazminat miktarının çok düşük kaldığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2 634 sayılı Kanun'un 18 inci ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,