Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/5521 K.2024/9941

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, temyiz edilmeksizin 18.03.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davalı idare vekilinin 24.03.2023 havale tarihli dilekçesiyle, Kadastro Müdürlüğünün kararda belirtilen alanlarla, hesaplanan alanlar arasında farklar olduğundan tavzih kararı alınması halinde işleme devam edilebileceğinin bildirilmiş olması nedeniyle, hükmün tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 15.03.2024 tarihli ek kararla tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.