Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/8192 K.2025/4780

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar kesin olması nedeniyle 06.07.2017 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı idare vekili 05.05.2022 tarihli tavzih dilekçesi ile gerekçeli kararın hüküm kısmında dava konusu taşınmazın mahalle adının Tırkaz olması gerekir iken Tekke olarak yazıldığını, maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 29.05.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin tavzih isteminin kabulüne ilişkin 29.05.2023 tarihli ek kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Tavzih talebinin kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.