Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/8368 K.2025/4781

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı ... vekili 14.02.2023 tarihli tavzih dilekçesinde, dava konusu taşınmazlara ilişkin esasında daimi irtifak hakkı taleplerinin olduğunu, bu nedenle dosya kapsamında yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak davaya konu taşınmazlarda irtifak hakkı için yeniden değer tespiti yapılması ve irtifak hakkının tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 28.03.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin tavzih isteminin reddine ilişkin 28.03.2023 tarihli ek kararına karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Tavzih talebinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar yukarıda anılan Kanun hükmüne uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.