Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/8640 K.2024/8273

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesine dayanan tazminat istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin Dairemizce miktardan reddilmesi üzerine 18.04.2024 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı Hazine vekili Dairemiz kararındaki miktar yönünden İlk Derece Mahkemesi Kararının kesin olduğuna ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 03.07.2024 tarihli ek karar ile maddi hatanın düzeltilmesine talebinin reddine karar verilmiştir.

Dairemiz kararındaki maddi hataya ilişkin düzeltme yapılması Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin görevi olduğundan, İlk Derece Mahkemesince Dairemiz kararına karşı verilen itiraz (maddi hatanın düzeltilmesi) dilekçesine yönelik temyiz isteminin reddine dair verilen 03.07.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; her paydaş için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktarın karar tarihi itibari ile Bölge Adliye Mahkemelerine ilişkin kesinlik sınırı olan 378.290.00 TL’nin altında kaldığı, Dairemizin 18.04.2024 tarihli ve 2024/4247 Esas, 2024/4603 Karar sayılı temyiz dilekçesinin miktardan reddi kararında maddi hata bulunmadığı anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin REDDİNE,