KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2024/9311 E., 2025/7255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/3080 Esas, 2024/1106 Karar
- Dava tarihi
- 17.08.2021
- Karar
- Esastan ret
- İlk derece mahkemesi
- Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/261 Esas, 2022/151 Karar
Karar Metni
654 kelime·3 dk okuma·12 bölüm
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; .... ili, ..., .. Mahallesi 1 60... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın gerçek bedelinin belirlenmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konut ve ticari alanda kalan çok değerli bir taşınmaz olduğunu, bildirmiş oldukları emsallerin değerlendirme dışı bırakıldığını, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 3,10 kat daha değerli olduğu tespitinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'ü oranında alınması gerekirken 1/2'si oranında alınmasının hatalı olduğunu, taşınmaz üzerinde bulunan ağaç değeri ile kapama bahçe olarak çıplak zemin değerine ilişkin yanlış değerlendirme yapıldığını, taşınmazın kapama çay bahçesi olduğunu, yapı değerinin eksik hesap edildiğini,
alınan emsalin uygun emsal olmadığını, taşınmazın gerçek değerinin altında değer takdir edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yoluyla değer biçilmesinde, kıyasi emsale göre üstün ve eksik yönlerinin tablo halinde karşılaştırılarak değerlendirme yapılmasında, 2021 yılı Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe ve 02.12.1982 tarihli ve 17886 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan aşınma paylarına ilişkin oranları gösteren cetvele göre ana taşınmaz üzerindeki yapı bedelinin ve yine ana taşınmaz üzerinde bulunan ve kapama niteliği göstermeyen ağaçlara maktuen değer verilerek zirai muhdesat bedeli belirlenip kamulaştırma bedeline ulaşılmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak üzerindeki yapıya ise aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise yaş cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2024/9311, K. 2025/7255, 8 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama