Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/9595 K.2025/3512

Taraflar arasındaki 30.08.2014 kat malikleri kurulunda alınan kararın iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurmak sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Balıkesir ili, ... ilçesi, ... 1709 ada 1 nolu parselde kurulu sitede 5 nolu blok maliklerinden biri olduğunu, 30.08.2014 tarihinde toplanan ... Sitesi Kat Malikleri Genel Kurul toplantısına 21.08.2014 tarihinde çağrı yapıldığını, dava konusu sitenin 7 ayrı parselde kurulu olduğunu, toplu yapı yönetim planına sahip olmadığını, bu sebeplerle ... sitesinin Kat Malikleri Genel Kurulunun hükümsüz kılınmasını ve 30.08.2014 tarihinde yapılan Kat Malikleri Kurulunun iptaline, her parselin kat malikleri kurulunu toplayıp temsilci ve yönetici seçilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ...

Sitesinin 7 ayrı parselden oluştuğunu, sitenin ilk genel kurul toplantısının 1999 veya 2000 yılında yaptığını, genel kurulca hazırlanmış olan yönetim planının oy birliğiyle kabul edildiğini, sitede toplu yapı yönetimine geçilmediğini, bu konuda bağımsız bölüm maliklerinden bir talep gelmediğini, sitede toplamda 53 adet villa bulunduğunu, bazı parsellerde 8 bazı parsellerde 6 bazı parsellerde 5 bağımsız bölüm bulunduğunu, sitenin yazlık site olması sebebiyle yönetici bulmanın zor olduğunu, her parselin kendi yönetim ve denetim kurulu oluşturmasının imkansız olduğunu, sitenin toplu yapı yönetimini kabul etmediğini,

baştan beri kurulan usule uygun olarak yönetildiğini, toplu yapı yönetim planı değiştirilmesi için kat maliklerinin 4/5'inin kabulünün sağlanamadığını, bu sebeple davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın neticeten doğru olduğunu, müvekkilinin halen malik olduğunu, yönetimin yokluğu ve yok hükmünde olduğunun tespitine yönelik taleplerinin karşılanmadığını belirterek kararın gerekçesinin düzeltilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; talebin toplu yapı yönetimine geçilmesine ilişkin olduğunu, davacının bağımsız bölümünü sattığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın esası hakkında yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sitenin 7 ayrı parsel üzerine kurulu olup birlikte yönetime ilişkin ortak bir yönetim planı bulunmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince yorum yapmak sureti ile yönetim planında belirtilmeyen bir zamanda yapılan toplantının olağan toplantı olarak kabulünün mümkün olmadığını, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Somut olayda, dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerine kurulu olup 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) uyarınca toplu yapıya geçmediği, sitenin üzerine kurulu olduğu parsellere ait yönetim planlarında birlikte yönetime ilişkin hüküm bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4. 634 sayılı Kanun'a göre toplu yapı yönetimine geçmemiş ve birden fazla parsel üzerindeki sitede toplantı ve kararların geçersizliğinin tespiti veya iptali istemleri yönünden, uyuşmazlığın çözümünde genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 689/1 nci maddesine göre paydaşlar, kendi aralarında oybirliğiyle anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin konularda kanun hükümlerinden farklı bir düzenleme yapabilirler.

Ortak yer ile birlikte 7 ayrı parselin birlikte yönetimi için öncelikle her bir parselin kat maliklerince diğer parsellerle birlikte yönetime ilişkin oybirliği ile karar verilmesi ve birlikte yönetime ilişkin düzenlenen yönetim planının kabul edilmesi gerekir. Bu şekilde düzenlenmemiş yönetim planı, 7 ayrı parselin birlikte yönetimi yönünden bağlayıcı değildir.

Dosyada 7 ayrı parselin birlikte yönetimine ilişkin oybirliği ile düzenlenmiş bir yönetim planı olmadığına göre, 7 ayrı parselin birlikte yönetimi mümkün değildir.

Bu durumda her bir parselin yönetiminin 634 sayılı Kanun'un hükümleri ve tapuda kayıtlı yönetim planlarına göre yapılması gerektiğinden tüm parselleri kapsar nitelikte yapılan hukuki dayanaktan yoksun 30.08.2014 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptali suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,