Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/1224 K.2025/6361

Taraflar arasındaki site içerisinde ve bağımsız bölümde hayvan beslenmesinin önlenmesi istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Ankara ili, ..., ... Mahallesi 1615 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 33 numaralı, davalının da 36 numaralı bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının malik olduğu üç adet kurt köpeğinin çocuklara saldırdığını yönetim planının 26/g maddesi gereği kedi köpek gibi hayvanların beslenmesinin yasak olduğunu, daha öncesinde 34 numaralı bağımsız bölüm malikinin beslediği köpeğin hükmen uzaklaştırılmasına karar verildiğini ileri sürerek köpeklerin bağımsız bölüm ve siteden uzaklaştırılmasını istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kat maliklerinin köpeklerinin bulunduğunu, engelli çocuğunun psikolojisi için sahip olduğu köpeklerin çevrede zarar oluşturmadığını, kanun uyarınca köpeklerin uzaklaştırılmasına karar verilemeyeceğini, emsal nitelikteki kararlar gereği davanın reddi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;kararın hatalı değerlendirme ile verildiğini, davalının köpeklerinin zarar verdiğinin kanıtlandığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, davalının dava tarihinden sonra köpeklerin bulunduğu alana koruma yaptırdığını, buna göre karar vermeye yer olmadığına karar verilmesi ve yargılama giderlerinin haklılık durumuna göre paylaştırması gerektiği gibi, vekâlet ücreti konusunda lehlerine oluşan usuli kazanılmış hak ihlal edilmek suretiyle vekalet ücretinin fazla hükmedildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun (634 sayılı Kanun) 28 inci maddesi gereği yönetim planının tüm kat maliklerini, bunların külli ve cüzi haleflerini bağlayan bir sözleşme niteliğinde olduğu, Yönetim planı değiştirilmediği sürece bağımsız bölüm malikleri, külli ve cüzi halefleri ile yönetici ve denetçilerin buna uymak zorunda olduklarını, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nda ev ve süs hayvanları bakımından bunların bağımsız bölümde beslenebileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, Türkiye’nin de taraf olduğu Ev Hayvanlarının Korunmasına Dair Avrupa Sözleşmesi’nde de bir düzenleme yer almadığı,

somut uyuşmazlıkta, kat mülkiyeti kurulu 1615 ada 1 sayılı parseldeki 33 numaralı bağımsız bölüm, dubleks mesken, ferdileşme nedeniyle 15.06.2006 tarihinde davacı ....

36 numaralı bağımsız bölüm, dubleks mesken, satış nedeniyle 26.12.2017 tarihinde davalı ... adlarına tescil edildiği ve tapu sicil kaydında 12.06.2006 tarihli ve 6792 yevmiye numarası ile şerh edilen 12.05.2006 tarihli yönetim planı ve 28.04.2011 tarihli 5871 yevmiye numarası ile şerh edilen 14.04.2011 tarihli yönetim planı değişikliği şerhlerinin bulunduğu anlaşıldığı, tarafların malik olduğu bağımsız bölümlerin bulunduğu ana taşınmazın dava tarihinde yürürlükte bulunan 14.04.2011 tarihli yönetim planının 26/g maddesinde “Bağımsız bölüm ile eklentilerinde ve kendi bağımsız bölümlerinde kat malikleri kurulunca müsaade edilmedikçe;

kedi, köpek ve tavuk gibi hayvanlar besleyemezler” hükmüne yer verildiği, buna göre, kat malikleri kurulunun 29.05.2011 tarihli toplantısında cinsleri açıklanan köpeklerin yetiştirilmesi yasaklandığı ve Dairenin kaldırma kararı sonrasında İlk Derece Mahkemesince yapılan keşifte hazır bulunan veteriner bilirkişinin 25.04.2023 tarihli raporda, davalının sahip olduğu köpeklerin yasaklı köpek grubunda yer almadığı belirtildiği,

bu durumda, davacının köpek beslemesinin yönetim planına aykırılık oluşturmadığı kanıtlandığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin karar karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle;istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kat mülkiyetine konu ana gayrimenkulün içerisinde ve bağımsız bölümde hayvan beslenmesi ile bulundurulmasının önlenmesi ve uzaklaştırması istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca; kat malikleri, gerek bağımsız bölümleri, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kurallarına uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler.

3. 634 sayılı Kanun'un 28 inci maddesine göre tüm kat maliklerini bağlayıcı sözleşme niteliğinde olan yönetim planında, ana gayrimenkulün bağımsız bölüm ve eklentilerinde kedi, köpek gibi hayvanların beslenmesinde yönetim planının uygulanması zorunludur.

Dava konusu kat mülkiyetli ana gayrimenkulün tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planında 29.05.2011 tarihli yapılan değişiklikle cinsleri açıklanan köpeklerin yetiştirilmesinin yasaklandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının köpeklerinin yasaklı cins olmadığı, ayrıca davalının dava konusu köpekleri bahçesinde yaptırdığı özel bölmelerde beslemesinin ve site içerisinde başıboş bırakmaması koşuluyla gerek hayvan refahı, gerekse insan ve çevre güvenliği açısından bir sakınca yaratmadığı belirtildiğinden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,