Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/450 K.2025/10279

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Van ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 393 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacı kurumca teklif edilen kamulaştırma bedeli taşınmazın gerçek değerinin çok altında kaldığını, mahkemenizce yapılacak tahkikat sonucunda meydana gelen tüm yargılama giderleri ile vekâlet ücretlerinin davacı idare üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin dava değerini aşar biçimde 9.200,00 TL olarak hatalı belirlendiğini, karara dayanak bilirkişi raporunun bilimsel ölçütlere göre hazırlanmış bir rapor olmadığını, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için belirlenen kapitalizasyon faizi ve objektif değer artış oranlarının hatalı hesaplandığını, kapitalizasyon faizinin belirlenmesinde kullanılan kriterlerin aynı zamanda objektif değer artışında da kullanılan kriterler ile aynı olduğunu, mükerrer değer artışına neden olacağını, tarafları lehine vekâlet ücretine hükmedilmesini talep ettiklerini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca o yörede mutad olarak ekilen münavebe ürünleri verileri esas alınarak olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilerek taşınmazın m² birim fiyatının dava tarihi olan 2022 yılına göre 49,94 TL olarak hesaplanmasında, hesaplamaya esas alınan ürünler ile kapitalizasyon faiz oranının % 4 olarak alınmasında, dosya kapsamı,

bilirkişi raporu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama sisteminin incelenmesinden anlaşılan taşınmazın niteliği, geometrik durumu, özelliği dikkate alınarak % 120 oranında objektif değer artışı uygulanmasında, taşınmazın yol niteliğine dönüşmesi nedeniyle tapudan terkinine karar verilmesinde, vekille temsil edilen davalı lehine maktu vekâlet ücreti takdir edilmesinde, tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrasından karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesinde, istinaf edenin sıfatı ve istinaf nedenlerine göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; dava konusu taşınmaz Van ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 393 parsel sayılı yol nitelikli 71,73 m²'lik taşınmazda, davalı ...'ın 2247/4262 hissesi mevcut olup kalan 2015/4262 hisse ise davacı idare adına uzlaşma sonucu tescil edilmiş bulunmaktadır.

Bu durumda, kamulaştırma bedelinin davalının tapudaki payı oranında belirlenip depo ettirildiği ve davacı idarenin tapuda hissesi bulunduğu halde tapu kaydındaki hisse oranında ödeme kararı verilmesi nedeniyle infazda tereddüte neden olunması ve karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca;

hükmedilen vekâlet ücreti kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceğinden, davalının hissesine göre tespit edilen kamulaştırma bedeli 4.154,99 TL olduğundan, davalı lehine takdir edilecek vekâlet ücretinin 4.154,99 TL olması gerekmekte olup, daha yüksek takdiri hatalı olduğundan davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle;davada haklı çıkan tarafın davasını vekille takip etmesi durumunda diğer yargılama giderlerinin dışında lehine hükmedilen bir tutar olduğu talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,