Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/4681 K.2025/10199

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) mülga 17 nci maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili 01.11.2023 tarihli tavzih dilekçesinde; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede 1990 yılında imar uygulaması yapılarak yaklaşık 35 adet parselin ... İlçesi, ...

Mahallesi 11 ada 1 parsel olarak tek parselde birleştirildiğini ve dava konusu 18 parsel sayılı taşınmazın da bu uygulamaya dahil edildiğini, bu kapsamda 46.000,00 m² yüzölçümlü 18 parsel sayılı taşınmazın 31.142,00 m²sinin 11 ada 1 parsel içine alındığını, kalanının ise 18 parsel olarak varlık kazandığını, 06.09.2022 tarihi itibarıyla 18 parsel sayılı taşınmazın 120 ada 1 parsel olarak numaralandırıldığını, nihai durumda davalıların 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki olarak göründüğünü,

eski parsel üzerinden kurulan hükmün infazının mümkün olmadığını ileri sürerek 11 ada 1 parsel ile 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı idare adına kayıt ve tesciline şeklinde tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 26.12.2024 tarihli ek karar ile tavzih isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Ek karar bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, tavzih isteminin kabulüne yönelik Mahkemenin 26.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtildiği üzere, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt yaratıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği; aynı maddenin ikinci fıkrasında ise "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde düzenleme yapıldığı gözetildiğinde, kesinleşen hükmün esasını değiştirecek şekilde karar verilmesi mümkün olmadığından, tavzih talebinin kabulü bozmayı gerektirir.