Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/12056 K.2010/7291

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın olayın hemen sonrasında verdiği kolluk ifadesi, sanığın kaçamaklı savunması, tanık ...’ın anlatımına göre; sanığın, yakınanı, yakalanamayan arkadaşı ile birlikte bıçak ile yaralayıp 360 milyon lira parasını aldığının anlaşılması karşısında; yüklenen yağma suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek silahla kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 497/1, 55/3, 31, 33; 456/4, 457/1, 55/3; (kasten yaralama suçu yönünden 647 sayılı Yasanın 4, 6.) maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1-a-c-h, 31/3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; 5237 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,