Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/13555 K.2010/5993

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınana ait otomobilin orjinal camının üretim teknikleri nedeniyle sağlam ve dayanıklı olduğu gözetilmeden ve sanık tarafından kırılan camın orjinal olmadığına ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi yerine,anılan Yasanın 491/ilk.maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanık tarafından çalınan eşya ve paranın toplam değeri denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmeden, 765 sayılı TCK'nın 522/1.maddesinin “pek hafif” hükmünün uygulandığının hükmün gerekçesinde yazılması ve kabule göre de, anılan Yasa maddesindeki “pek hafif” hükmü için cezadan yarı oranından fazla indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması,

3- Adli sicil kaydında yazılı olan ve ilamı getirtilen Adana 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.11.1999 gün ve 1999/274-1999/285 sayılı mahkumiyet hükmündeki erteli cezanın 765 sayılı TCK'nın 95/2.maddesi gereğince aynen yerine getirilmesi (infazı) için adı geçen mahkemeye bildirimde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,