KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2006/14041 E., 2010/815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın gece vakti hırsızlık yapmak için katılana ait konuta banyo penceresini kırarak girdiği anlaşılıp kabul edildiği halde, hırsızlık suçu için 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 143/1.maddeleri yerine, aynı Yasanın 142/2-d ve 143/1.maddeleri ile hüküm kurulması,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün,765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;
geceleyin katılana ait konuta pencere camını kırarak giren ve hırsızlık yapan sanığın eyleminin, katılana karşı hırsızlığın yanı sıra, 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4.maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması,
4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1.(pek aşırı) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53, 116/1-4, 53, 151/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları için 5237 sayılı CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngürülen “uzlaşma” hükümleri bakımından,anılan Yasanın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, sanık yararına olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
5- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/14041, K. 2010/815, 8 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama