Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/14525 K.2010/3880

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, Bakanlık mührünü sökerek numaratöre müdahale edip tüketimin elektrik sayacına yansımasını engellemek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin, 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 491/ilk maddesiyle hüküm kurulması,

2-Tekerrür nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 81/1-3. maddesiyle yapılan uygulama sırasında, aynı Yasanın 19. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddesi gözetilmemesi sonucunda, 647 sayılı Yasanın 4. maddesiyle kurulan hükümde sonuçta fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK.nun 492/2. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, konutunda kurulu bulunan sayacın Bakanlık mührünü koparıp numaratörüne müdahale etmek suretiyle kaçak elektrik kullandığının anlaşılması karşısında; eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-f maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 203/1. maddesine uyan mühür bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden, bu konuda değerlendirme yapılmaması,

4-Hüküın tarihinde yürürlükte bulunan 5252 sayılı Yasanın 5/1. maddesi gereğince kanunlardaki ağır para cezalarının adli para cezasına dönüştürüldüğü, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, feri ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,