KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2006/14657 E., 2010/373 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 1996/906 E. ve 1997/632 sayılı kararıyla hırsızlık suçundan verilen ve 31.12.1997 tarihinde yerine getirilen para cezası mahkumiyeti bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün,
önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün maddelerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 765 sayılı yasaya göre verilmesi gereken ceza denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenmeden hüküm kurulmuş ise de, sanığın, diğer arkadaşıyla birlikte yakınana ait evin kapısını tornavida ve levye ile kilit ve ahşap kısmından kırması şeklindeki hırsızlık eyleminin 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (pek aşırı), 81/2-3, 59/2. maddelerine uyduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş; sanığın, yakınana ait evin kapı kilidini kırarak, diğer arkadaşıyla birlikte gündüzleyin içeriye girdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1, 119/1-c maddesi gereğince konut dokunulmazlığını ihlal ve 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan hüküm kurulmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/14657, K. 2010/373, 25 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama